Першыя дзевяць служылых землеўладальнікаў і асобны архіўны ліст пра Паўла Анфілогава.
Арлоўскае ядро: дзевяць уладальнікаў зямлі
У пісцовай кнізе Арлоўскага павета 1594/95 года сустракаюцца адразу дзевяць землеўладальнікаў з варыянтамі прозвішча Анфілогаў. Гэта ўжо не адзінокі радок, а цэлае суседства: двары, палі і сенажаці аднаго прозвішча.

Служба за зямлю
Усе яны — дзеці баярскія. Назва падманлівая: да баяр гэтыя людзі дачынення не мелі. Так называлі правінцыйных служылых людзей, аснову тагачаснага войска. Гасудар даваў такому чалавеку маёнтак (паместье) — зямлю, з якой можна пракарміцца, — а наўзамен той па першым закліку з'яўляўся на службу з канём, зброяй і запасам ежы. Маёнтак не быў уласнасцю: перастаў служыць — зямлю маглі аддаць іншаму.
Служылі яны па-рознаму. Пісцовая кніга дзеліць арлоўскіх памешчыкаў на палкавых, станічных, самапальных і аблогавых: адны хадзілі ў палкі, другія — у станіцы, конныя дазоры, якія аб'язджалі стэп і выглядалі татар, трэція ваявалі з ручной агнястрэльнай зброяй — самапалам, чацвёртыя баранілі самую крэпасць. Парадак стэпавых дазораў з 1571 года вызначаў баярскі прысуд пра станічную і старажавую службу — першы такі статут, складзены ваяводам Міхаілам Варатынскім.
Галоўнай пагрозай былі крымскія татары. Крымскае ханства жыло ў многім набегамі: амаль кожнае лета яго конныя атрады выходзілі са стэпу, палілі сёлы і гналі ў палон людзей, якіх потым прадавалі ў рабства на нявольніцкіх рынках Крыма. Таму год служылага чалавека дзяліўся надвая. Увесну, калі стэп прасыхаў і можна было чакаць набегу, ён ішоў у палкі на паўднёвыя рубяжы. Увосень вяртаўся да двара, ральлі і сенажаці. Арол стаяў недалёка ад краю абжытых зямель — амаль на шляху гэтых атрадаў.
У кнізе суседнічаюць формы Онфілогаў, Анфілогаў і Анпілогаў. Пяць двароў стаялі ў вёсцы Баздырава, і трое іх гаспадароў — Васіль, Цімафей і Карп — прама названы братамі, сынамі Мікулы.
Васіль, Цімафей і Карп запісаныя Мікулінымі дзецьмі.
Аднолькавае імя па бацьку і адна вёска дазваляюць меркаваць агульнага бацьку.
Суцэльная лінія паўтарае прамую формулу пісцовай кнігі; пункцір паказвае верагодную сувязь, якую дакумент не называе сваяцтвам.
Зямлі больш, чым ральлі
Маёнткі былі малюсенькімі. Ральлі ва ўладальнікаў — ад двух да пяці гектараў у полі, а вакол у некалькі разоў больш неўзаранай «дзікай» зямлі. Жылых сялянскіх двароў кніга не запісвае ні ў аднаго з дзевяці — толькі пустыя. Значыць, аралі ў асноўным самі, у прамежках паміж паходамі.
У Івана Нячаева на Радомлі ральлі яшчэ не было зусім. Яго зямля была займішчам — толькі што занятым участкам, якому далі сямігадовую льготу ад падаткаў.
| Уладальнік | Месца | Ворыва, чвэрцяў | Дзікае поле, чвэрцяў | Сена, коп |
|---|---|---|---|---|
| Беляй Васільевіч Онфілогаў | Баздырава | 9 | 51 | 115 |
| Восіп Васільевіч Анфілогаў | Баздырава | 5 | 19 | 70 |
| Васілій, Цімафей і Карп Мікуліны | Баздырава · супольна | 6 | 51 | 115 |
| Іван Першын Анфілогаў | Белая | 4 | 29 | 50 |
| Сафон Цімафееў Анфілогаў | Сафонава | 4 | 36 | 85 |
| Ермак Пахомаў Анпілогаў | Малцоўская | 7 | 19 | 40 |
| Іван Нячаеў Анпілогаў | займішча на Радомлі | 0 | 15 | 80 |
Ворыва і дзікае поле паказаны «в одном поле» трохпольнага севазвароту.
Карта звязвае пісцовае апісанне з сучаснымі тапонімамі. Сафонава паказана вобласцю, а не дакладным пунктам: паселішча знікла, а даступная гістарычная карта дапускае хібнасць. Крыніцы і межы дакладнасці.
У 1596 годзе ў службу запісалі маладога Паўла Цярэнцьева сына Анфілогава. Такіх навічкоў называлі навікамі, і кожнаму прызначалі аклад — колькі зямлі яму належыць за службу. Паўлу паклалі 250 чацвярцей (чвэрць — каля паловы гектара). Гэта норма, а не сапраўдны надзел: у яго суседзяў разам з неўзараным полем выходзіла ў некалькі разоў менш.
Рэдакцыйнае чытанне радка: «Павел Терентьев сын Анфилогов».
Расійскі дзяржаўны архіў старажытных актаў. Ф. 181. Воп. 2. Спр. 120. Арк. 58 адв. Лічбавы вобраз 0060.
Фрагмент крыніцы; падсвятленне радка дадала рэдакцыя.Адкуль прыйшлі арлоўскія сем'і
Арол заснаваны ў 1566 годзе па ўказе Івана Грознага: крэпасць пры ўпадзенні Арліка ў Аку прыкрывала паўднёвыя паветы ад набегаў крымскіх татар. Зямлю вакол раздавалі служылым людзям, і горад атрымліваў абаронцаў, якія жылі побач з ім.
Людзей не хапала. У 1576 годзе Арлу належала мець 500 конных казакоў — служылых вершнікаў прасцейшых за дзяцей баярскіх, якіх высылалі ў стэпавыя дазоры, — а на месцы было толькі 80. Служылых збіралі адусюль, і сярод тых, каго сюды прывяла служба, былі продкі Анфілогавых. Адкуль менавіта яны прыйшлі, пакуль застаецца загадкай.
Для даследчыкаўКрыніцы, агаворкі і адкрытыя пытанні гэтага раздзела
Пісцовая кніга 1594/95. Восем уладальнікаў запісаны ў Корчакаўскім стане, адзін — Ермак Пахомавіч на Нугры — у Ноўгарскім; станы былі акругамі ўнутры павета. Маёнткі апісаны па жэраб'ях — долях агульнай зямельнай дачы. Беляй і Восіп Васільевічы з Баздырава маглі быць братамі, але такой формулы ў запісе няма. Пустыя сялянскія двары адзначаны ў Беляя (адзін) і ў Ермака (два). S-OREL-1594 S-BOYAR-CHILDREN
Меры. Чвэрць — прыкладна палова дзесяціны, 0,58 гектара. Ралля лічылася «в одном поле, а в дву потому ж» (у адным полі, а ў двух іншых гэтак жа): лік адносіцца да аднаго з трох палёў. Таму дзевяць чацвярцей у радку — каля 5,2 гектара ў адным полі, а не плошча ўсёй гаспадаркі. Займішча Івана Нячаева атрымала льготу з 20 студзеня 1595 да 20 студзеня 1602 года. S-OREL-GEOGRAPHY
Навік 1596 года. Аклад у 250 чацвярцей — належная норма забеспячэння; запіс не даказвае, што ўся зямля была выдадзена. S-OREL-1596
Адкуль прыйшлі сем'і. Роспіс 1576 года фіксуе недабор: з 500 належных конных казакоў у Арле было 80, гэта значыць 420 — незакрытая вакансія, а не колькасць перасяленцаў. Паіменнай ведамасці перасяленцаў Анфілогавых няма. Апублікаваныя пісцовыя кнігі Тулы, Дзядзілава, Кашыры, Венёва і Епіфані правераны цалкам — прозвішча там няма; кніг Карачава, Болхава, Мцэнска, Навасіля, Чэрні і Бранска ў выданні няма. S-PKMG-SWEEP · Даследчая нататка
Разрады службы. Пералік «палкавых, станічных, самапальных і аблогавых» дзяцей баярскіх — паводле загалоўкаў станаў у пісцовай кнізе 1594/95 года. Магчымы папярэднік аднаго з арлоўскіх памешчыкаў — пуцівльскі стралец-самапальнік Беляй Васільеў, які атрымаў зямлю на Пуцівльскім полі ў 1593/94 годзе: імя і імя па бацьку супадаюць з Беляем Васільевічам Онфілогавым, але прозвішча і пераход не даказаны.